Your slideshow Web standards: Who cares? has been featured on the SlideShare homepage by our editorial team.

Cheers,

the SlideShare team

p.s. Why not blog/twitter this and let the world know about your awesome creation?

ไม่น่าเชื่อว่าจะมีโอกาสได้ขึ้นเว็บหน้าหนึ่งระดับโลกกะเค้า อิอิ

ส่วนข้างล่างนี้คือรูปที่ผมถ่ายจากงานนี้นะครับ เสียดายที่ไม่ได้อยู่จนจบงาน เพราะต้องกลับไปประชุมต่อ T-T

แต่ทำไมก็ไม่รู้..หัวใจ ยิ่งได้เห็นเธอกับเขาใกล้ๆ น้ำตานั้นก็ไหลออกมาไม่รู้ตัว

ไม่รู้ว่าฉันอิจฉาหรือว่าสุขใจ น้ำตาที่ไหลนั้นไหลมาจากจุดไหน เป็นเพราะฉันเสียใจ หรือเป็นเพราะฉันชื่นชม ที่ได้เห็นเธอกับเขา รักกันขนาดนี้ ฉันควรจะยินดีที่เห็นเธอสุขสม มากกว่าที่จะรู้สึก ไม่อยากให้เป็นเขาเลย

ไม่รู้ว่าฉันอิจฉาหรือว่าสุขใจ น้ำตาที่ไหลนั้นไหลมาจากจุดไหน เป็นเพราะฉันเสียใจ หรือเป็นเพราะฉันชื่นชม ที่ได้เห็นเธอกับเขา รักกันขนาดนี้ ฉันควรจะยินดีที่เห็นเธอสุขสม มากกว่าที่จะรู้สึก ไม่อยากให้เป็นเขาเลย พูดตรงๆ

เธอคือคนๆ เดียวบนโลกนี้ที่รักฉัน
คนๆเดียวที่ทำให้ชีวิตมีความหมาย
มีเธอเพียงคนเดียวก็ไม่ต้องการคนไหน
คนๆ เดียวที่ใจฉันจะรัก ฮู้~~

คำอธิบายสั้นๆ ง่ายๆ ได้ใจความสำหรับหมวดนี้ก็คือ ในเมื่อรู้ว่าชาตินี้ยังไงก็คงไม่ได้เป็นนักร้อง นักดนตรีออกเทป ก็เป็นมันในบล็อกตัวเองนี่แหล่ะ (ฟะ)

กติกรูเพียงง่ายๆ เพียงแค่ท่านเล่าเรื่องงุงิงุงิของท่านเพียง 5 ประการ เสร็จแล้วก็ tag บล็อกคนอื่นต่อไปเรื่อยๆ คนที่โดน tag ก็ต้องเล่าเรื่องงุงิงุงิของตัวเองต่ออีก 5 เรื่องในบล็อกของตัวเอง แล้วก็ต้อง tag คนต่อไปอีก 5 คนเรื่อยๆ

แน่นอนอยู่แล้วว่าบล็อกเล็กๆ ในนี้ ให้โลกมันดิ้นตาย มันก็คงไม่มีใครมา tag เราหรอก เราก็เลยถือเอาว่าขอ tag ตัวเองก็แล้วกันนะ อิอิ

1.เริ่มด้วยประวัติชื่อในเน็ตของตัวเอง WingGundamZeroCustom.co.th ชื่อยาวเอี้ยๆ อันนี้มีประวัติอันเอี้ยๆ ที่ไร้เหตุผลสิ้นดี ก็เพียงแค่เล่น Counter Strike ที่ร้าน Zest ข้างพันธ์ทิพย์ แล้วก็แข่งกันว่าใครตั้งชื่อได้ยาว แล้วมีความหมายมากที่สุด ตอนแรกก็ตั้งง่ายๆ Amuro (คนขับกันดั้มภาคแรก) แล้วก็เริ่มไปเรื่อยๆ ตั้งแต่ Gundam 0079, Z Gundam, ZZ Gundam ไอ้คนที่เล่นอยู่ในร้านแม่งก็ดันบ้าจี้เล่นตามไปด้วยอีก สุดท้ายเลยกลายเป็นแข่งชื่อยาว ตอนแรกก็คิดว่า WingGundam เสร็จแล้วมันสั้นไป เลยเติมยศให้มันเต็มที่ซะเลยเป็น WingGundamZeroCustom แต่มันก็ยังสั้นกว่าไอ้คนที่แข่งด้วยอีก ก็เลยเติม .co.th มาซะเลย สุดท้ายไม่รู้เป็นไร ติดใจชื่อนี้เหลือเกิน แทบอยากจะแต่งงานกัน ก็เลยจับมาอยู่กินด้วยกันซะเลย 555+

2.แตะคอมครั้งแรกที่มีความรู้สึกจริงจังได้ เมื่อตอนม.1 มีเพื่อนที่นามว่าปรัชญ์ (ป่านนี้ไม่รู้หายไปไหนแล้ว) มันเอาหนังสือคอมพิวเตอร์เล่มแรกมาให้ผมดูนั่นก็คืออออ “HTML เบื้องต้น” โอ้ววว พระเจ้าจอร์ช ตรูแตะคอมครั้งแรกก็สร้างเว็บทันทีเลย ไม่น่าเชื่อ หลังจากนั้นก็ได้ทำการผจญภัยเก็บเลเวลมากมาย ตั้งแต่กลับไปเรียน DOS ที่สารพัดช่าง (เห็นใบสมัครเรียนคอมฯ ตอนนั้นก็พุ่งเข้าหาเลย ทั้งๆ ที่โรงเรียนใช้ Windows 95 แล้ว ก็ตรูไม่รู้นี่หว่า) ได้รู้จักกับดร.สุชาติ ผู้ที่เปลี่ยนแปลงชีวิตผมทั้งชีวิต เลเวลขึ้นพรวดพราด การสลายและการตกอับของเลเวล เมื่อครั้งเข้าม.ปลายใหม่ๆ ที่ได้พบกับโลกกว้างที่แท้จริง และกลับมารุ่งเรืองอีกครั้งเมื่อตอนตั้งชุมนุมคอมเมื่อตอนม.6 หลังจากเริ่มหาทางเดินตัวเองได้อีกครั้ง

3.มีคอมครั้งแรกตอนม.3 หลังจากทำการรบกับแม่มาร่วม 2 ปี จำได้เลยว่าวันแรกซื้อคอมมาก็ format ลงใหม่เองหมดแล้ว (นี่แหล่ะ ประโยชน์ของการซื้อคอมตอนเชี่ยวๆ)

4.มีแต่เรื่องคอม เอาเรื่องชีวิตรักวัยรุ่น วัยเรียน วัยโจ๋ วัยคึกคะนอง วัยจ้องสืบพันธุ์ อุ๊บ ม่ายช่าย แค่อยากจะบอกว่าตั้งแต่เกิดมาก็ตกอับมาตลอดนั่นแหล่ะ รักข้างเดียวข้าวเหนียวนึ่ง มองฝ่ายเดียว คิดไปเอง แล้วก็อกหักนับรวมๆ กันได้ก็ราวๆ 3.75 ครั้ง ถามว่าทำไมมี .75 ด้วยนะเรอะ ก็เพราะ….ยังไม่บอก

5.ข้อสุดท้าย ก็ยังไม่พ้นเรื่องเกี่ยวกับคอมฯ อยู่ดี สำหรับหลายคนที่ยังไม่รู้ ก็มาเปิดเผยกันซะที่นี้ซะเลย ว่าผมเป็นเว็บมาสเตอร์ hentai + thailand ใครอยากรู้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร ก็หารายละเอียดกันเองเน้อ 555+

งานนี้ก็ขอ tag เหล่าคนที่ไม่รู้ว่าจะมาอ่านบล็อกนี้กันบ้างหรือเปล่า ได้แก่ Mene, Anakarik, AzaNewZ, ShinAmuro และ MarryGan

ปล.จริงๆ อยากบ่นอีกเยอะๆ ฟ่ะ แต่ช่างมันเหอะ มีบล็อกเป็นของตัวเองแล้ว เดี๋ยวก็กลับมาบ่นได้อีก เดี๋ยวจะหมดมุขซะก่อน

ปอ.ช่วงนี้ก็ยังต้องอดทน ทำใจ และเตรียมใจอยู่นะจ๊ะ

ปฮ.ขอให้โลกสงบสุข