จุดประสงค์จริงๆ ของการทำเว็บนี้คือ พยายามจะรวบรวมความรู้ของตัวเองทั้งหมด เขียนไว้ในเว็บ เพราะชอบลืม แถมยังสดมาก เพราะว่าเล่นเขียนทั้งเว็บภาษาไทยและภาษาอังกฤษเลยทีเดียว แต่เนื่องด้วยงานที่ยุ่งมากๆ เลยไม่ได้ตามอัพเดตต่อ ได้งานใหม่มาคราวนี้ก็เลยมีเวลาว่างมากขึ้น เลยมาขอปัดฝุ่นเว็บใหม่หมด

เริ่มแรกเลย ก็ลองของใหม่ ด้วยการอัพเกรดเป็น Drupal 7 หลังจากอัพเกรดแล้วพบว่า แนวคิดเดิมๆ หลายๆ อย่างเปลี่ยนไป ทำให้ต้อง Renew ข้อมูลหลายๆ ตัวใหม่ เช่น ระบบ Category และ Tag ที่ทำใหม่หมด, การจัดเรียงเมนูใหม่, ใช้ธีมใหม่ที่ชื่อว่า Pixture, เปลี่ยนมาใช้ Markdown แทน CKEditor ของเก่า

การอัพเกรดแม้ว่าดูเหมือนจะทำง่าย แต่ก็ยังมีปัญหาเรื่องโมดูลหลายๆ ตัวที่ยังไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ก็ถือว่าเป็นพัฒนาการที่ดีมาก เพราะ Drupal 7 มีการเตรียมตัวดี ทำให้ผมสามารถใช้โมดูลของเดิมได้เกือบทั้งหมด จะยกเว้นก็แค่พวก Tagedelic ที่ยังเพิ่งเริ่มพัฒนาบน Drupal 7 เท่านั้นเอง

ใครที่สนใจทางด้านการเขียนเว็บ การดูแลระบบ ใช้งานลินุกซ์ คอยติดตามเว็บผมได้ที่ http://www.wingfoss.in.th นะครับ

สองปีที่ผ่านมามีอะไรเข้ามามาก เรื่องความรักที่ดูเหมือนจะไม่คงที่ในช่วงแรก แต่ปัจจุบันก็ถือว่าดีขึ้นมาก งานที่ทำที่เปลี่ยนมาหลากหลาย ทั้งงานดูแลระบบ เขียนเว็บ เป็นอาจารย์สอน บอกได้เลยว่าสนุกมาก ได้ประสบการณ์มาหลากหลายทั้งความจริงของตัวเราเองจนต้องได้พบกับจุดที่แย่ที่สุดในชีวิตในเรื่องงาน กว่าจะตั้งตัวใหม่ขึ้นมาได้ ก็ต้องคอยก้าวเดินทีละก้าวอีกครั้ง และค่อยๆ ประคองตัวเองขึ้นมาจนถึงปัจจุบันที่คิดว่ามีความสุขที่สุดได้

งานที่ผ่านมา งานทำเว็บดูท่าจะเป็นงานที่ไม่ค่อยอยากทำที่สุด แต่ก็ต้องทำ ทำให้เรามีเงินเหลือใช้ในแต่ละเดือนได้ แต่มีอัตราการล้มเหลวสูงมากๆ โดยเฉพาะนิสัยของเราที่ติสเกินไป ถึงตัวเองจะสามารถเขียนโปรแกรมได้ดีโดยเฉพาะช่วงที่หัวแล่นแบบสุดๆ แต่ตรงกันข้ามถ้าคิดไม่ออกมันก็คิดไม่ออกเลย และไม่อยากทำอะไรสักอย่าง แม้ว่ามันจะด่วนแค่ไหน สายแค่ไหน ยังไงๆ มันก็คิดไม่ออก แต่กลับพบว่าเราสามารถทำงานเกี่ยวกับเรื่องการคุยกับลูกค้าได้ดี โดยเฉพาะ การวิเคราะห์สิ่งที่ลูกค้าอยากได้ และสร้างเป็นรูปธรรมให้ลูกค้าเห็น จากนั้นจึงสั่งให้โปรแกรมเมอร์เขียนตามที่เราวิเคราะห์มา

งานดูแลระบบที่รับอยู่ประจำ คิดว่าเป็นงานที่มั่นคงที่สุดแล้ว จะมีก็แค่ช่วงไวรัสเข้า หรือระบบล่มที่อาจจะเครียดหน่อย แต่งานนี้ก็ทำให้มีรายได้มั่นคง อย่างน้อยที่สุดก็สามารถอยู่แบบประหยัดในแต่ละเดือนได้ อาจจะต้องเผชิญกับลูกค้าที่มีความหลากหลายทั้งไม่รู้เรื่องไอทีเลย จนถึงลูกค้าที่มีอีโก้สูงมากๆ ซึ่งการรับมือก็จะต่างกันไป

งานอาจารย์สอนเป็นงานที่คิดว่าตัวเองชอบมาก โดยเฉพาะถ้าได้สอนในสิ่งที่ตัวเองถนัดและชอบ เหมือนตัวเองเป็นผู้สร้างทางเดินให้กับลูกศิษย์ ให้เค้ามีทางเดินเพิ่ม ซึ่งเขาจะเดินหรือไม่เดิน ตัวของเค้าเองจะเป็นผู้ตัดสินใจ แต่จะมีความสุขและสนุกมาก เมื่อตอนคิดค้นการสอนแบบใหม่ๆ รวมถึงวิธีการสอน และการพูดอย่างไรที่จะทำให้ลูกศิษย์เข้าใจ และอยากฟังมากที่สุด

อนาคต ถ้าเป็นไปได้ ก็อยากจะสอนในเรื่องเหล่านี้ แต่ก็คงเป็นไปได้ยากแล้ว ยังไงก็หวังว่าจะคงมีโอกาสอีกสักครั้งนะ

IT Fundamental ฉบับ Open Source Network PHP and OOP Coding Linux Server หลังจากฝ่าวิกฤตความไม่แน่นอนของชีวิตฟรีแลนซ์มาได้สองปี ชิน เพื่อนสมัยเรียนป.ตรีด้วยกัน ก็ติดต่อมาบอกว่าบริษัทที่ทำงานอยู่ต้องการรับคนเพิ่ม โดยครั้งแรกติดต่อมาบอกว่าอยากได้ Support ช่วงกะดึก แต่ตอนนั้นไม่สนใจเพราะว่ามันเป็นกะดึก แต่ติดต่อมาอีกครั้ง คราวนี้บอกว่าอยากได้คนเชี่ยวชาญลินุกซ์ ก็เลยคิดว่าหางาน Part Time อีกสักงาน จะได้มั่นคงขึ้นหน่อยอีกแล้วกัน ก็เลยเตรียมตัวไปสัมภาษณ์ แต่ปรากฎว่ามารู้เอาเกือบนาทีสุดท้ายว่าเค้าต้องการแต่ Full Time เท่านั้น ตอนไปสัมภาษณ์ก็เลยคิดว่าไปคุยเล่นๆ ขำๆ แล้วกัน ไม่ได้หวังหรือใส่ใจอะไร

แต่สุดท้ายปรากฎว่า ตอนสัมภาษณ์ คุยกันถูกคอมากๆ จนมาถึงตอนที่ถามว่าสนใจจะทำงานไหม ก็เลยตอบเค้าไปตามตรงว่า ตอนนี้ก็ทำงานอยู่หลายงาน เป็นฟรีแลนซ์ รวมถึงก็ยังเรียนป.โทอยู่ด้วย ตอนแรกหวังแค่ว่าเผื่อเค้าจะรับ Part Time จะทำเป็นลักษณะนั้นได้ไหม แต่ปรากฎเค้าพูดมาคำเดียวเลยว่า เลิกงานอื่นไปหมดเลยได้ไหม แล้วอยากได้เท่าไหร่ลองเสนอมาดู งานนี้ก็เลยมีลังเลเลยทีเดียว สุดท้ายก็เลยรอส่งเมลบอกอีกทีแล้วกัน

พอตัดสินใจได้ ก็เลยส่งเมลไปบอกเงินเดือนที่อยากได้กับเขา โดยคำนวณจากเงินเฉลี่ยที่สามารถหาได้ในแต่ละเดือน แล้วก็บวกเข้าไปอีกนิดหน่อยเผื่อในเรื่องของการเสียภาษี ซึ่งช่วงนั้นเป็นช่วงปิดยาวปีใหม่พอดี คราวนี้ก็เลยต้องตื่นเต้นไปอีกหลายวัน กว่าเค้าจะตอบกลับมา

สุดท้ายเค้าก็ตอบกลับมาว่าลองมาคุยกันดูอีกรอบ โดยเดี๋ยว MD เค้าจะมาคุยด้วย ก็ตื่นเต้นอีกแหล่ะ ว่าเค้าจะต่อรองกลับมาว่าอย่างไร แต่ในใจก็คิดที่จะทำงานกับที่นี่ไว้แล้ว เพราะต่อให้โดนลดเงินเดือนอีกสักหน่อย ก็ยังมั่นคงกว่างานฟรีแลนซ์ที่ทำอยู่ในทุกวันนี้ รวมถึงเนื้องานของบริษัทก็ชอบอยู่แล้วด้วย พอเข้ามาคุยกับที่บริษัทอีกรอบ เค้าก็ไม่ได้ต่อรองว่าจะลดเงินเดือนตามที่เสนอลง แต่บอกว่าขอเข้ามาทำงานและดูผลงานก่อน โดยเงินเดือนจะให้ลดลงมา หลังจากนั้นถ้าผ่านก็จะให้เงินเดือนตามที่ขอ แต่สุดท้าย ทำงานไปแค่เพียง 1 เดือน 17 วัน เค้าก็บอกว่าผ่านทันที ดีใจมากๆ

บริษัทมีชื่อว่า VPLS เป็นบริษัททำโฮสติ้ง โดยบริษัทแม่อยู่ที่อเมริกา บริษัทในเมืองไทยจะมีอยู่สองตำแหน่งใหญ่ๆ คือ Tech Support ที่จะคอยแก้ปัญหาให้กับลูกค้าโฮสติ้งตาม Ticket ทุกวันกับ System Engineer ที่จะคอยพัฒนาระบบโฮสติ้งให้ดีขึ้น

ที่ผมสมัครเข้าไป คือ เป็นตำแหน่ง System Engineer ที่จะเน้นไปด้านลินุกซ์โดยเฉพาะ อาจจะต้องทำงานอื่นๆ บ้าง เช่น แก้ไขปัญหาเน็ตเวิร์ก แต่หลักๆ เลย คือเค้าต้องการเราไปทำระบบอัตโนมัติหรือ Automated System ที่จะทำให้ไม่ต้องใช้คนในการทำงานซ้ำๆ ที่มันดูเสียทรัพยากรไปโดยเปล่าประโยชน์

ถ้าใครอยากจะมาสมัครบริษัทนี้จะเป็นตำแหน่งไหนก็ได้ที่เกี่ยวกับเน็ตเวิร์ก ลองติดต่อผมได้นะครับ

นี่ก็สามเดือนผ่านไปเต็มๆ กับบริษัทใหม่ หลายๆ อย่างก็เริ่มจะลงตัว ช่วงต้นเดือนหน้าก็ต้องเตรียมตัวไปสัมภาษณ์วีซ่าไปอเมริกาที่คาดว่าจะไปหลังสงกรานต์ โดยไปอยู่นานประมาณเดือนนึง เพื่อไปอบรมระบบที่จะนำมาใช้เป็นระบบ Cloud ในอนาคต ก็ถือว่าเป็นงานที่ท้าทายเลยทีเดียว

สุดท้าย ด้วยงานที่ได้มา ทำให้ชีวิตส่วนตัวอะไรหลายๆ อย่างดีขึ้น หนี้ของแม่ที่มีปัญหามานาน ก็คงจะสามารถแก้ไขได้ในเวลาที่เร็วกว่าที่คิด เวลาส่วนตัวที่มีมากขึ้น มีเวลาให้คิดถึงตัวเอง คิดถึงการวางแผนอนาคต คิดถึงและได้ทำสิ่งที่อยากทำ และก็ทำให้มีเวลาได้มาเขียนบล็อกในครั้งนี้ไงครับ

หลายคนล้วนมีมุมมองความรักที่แตกต่างกัน โดยเฉพาะตัวผมเองที่อาจจะมีมุมมองความรักที่แตกต่างจากแฟนที่มีอายุห่างกันถึง 7 ปี ซึ่งด้วยอายุสามารถบอกได้เลยว่าเป็นคนละวัยกัน โดยเฉพาะเมื่อ (ตามที่คนอื่นบอกมา) ผมเป็นคนที่มีความคิดที่เป็นผู้ใหญ่เกินวัยของผม

มุมมองความรักของผมคงจะเป็นส่วนผสมระหว่าง “ความรัก” และ “ชีวิตคู่” ที่จะต้องไปด้วยกันได้

ในความคิดของผม “ความรัก” คือ การให้ในสิ่งพิเศษโดยที่มีความคาดหวังว่าเธอจะมีความสุขกับสิ่งนั้นของเรา และไม่คิดหวังผลว่าจะได้อะไรตอบแทนกลับมา ในขณะที่ “ชีวิตคู่” คือการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันได้อย่างมีความสุข ทั้งการใช้ชีวิตส่วนตัว และการใช้ชีวิตร่วมกัน

ในความหมายของผมการใช้ชีวิตส่วนตัวคือ การทำงาน การมีสังคม และการใช้เวลาส่วนตัว

ในขณะที่ความหมายของการใช้ชีวิตร่วมกันคือ การกินข้าว ทำงานบ้าน นอนหลับ ออกไปธุระ หรือการทำอะไรก็ตามที่เป็นชีวิตตามปกติของเรา แต่ทำร่วมกัน

หลายคนใช้ “ชีวิตคู่” ไปด้วยกันโดยไม่มี “ความรัก” ให้กัน นั่นคือสาเหตุว่าทำไม การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมันจึงรู้สึกจืดชืด

และอีกหลายคนมี “ความรัก” ให้แก่กันมาก โดยไม่คำนึงถึง “ชีวิตคู่” จึงทำให้หลายคนไม่สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ถ้าขาดเธอไป แม้จะเป็นแค่เพียงช่วงเวลาสั้นๆ ที่ไม่ได้เจอกัน

ในมุมมองของความเป็นผู้ใหญ่ของผม ผมให้น้ำหนักกับ “ชีวิตคู่” มากกว่า “ความรัก” นั่นคงจะเป็นปัญหาของผมเมื่อคบกับวัยรุ่น หรือคนที่ยังมีความคิดเป็นวัยรุ่นอยู่คือให้น้ำหนักกับ “ความรัก” มากกว่า “ชีวิตคู่”

เพราะฉะนั้น ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่าน เราจึงมักจะทะเลาะกันเสมอไม่ขาด (เกือบร่วมหลักร้อย) เพราะผมให้เวลากับ “ชีวิตคู่” มากกว่า “ความรัก” โดยเฉพาะเรื่องการใช้ชีวิตส่วนตัวของตัวเอง ที่ความเป็นผู้ใหญ่ของผมจะมองถึงความสุขใน “ความมั่นคง” มากกว่าความสุขที่อยู่ใน “ความรัก”

“ความมั่นคง” ที่ผมว่าไปนั้นคือ วันที่เรามีงานมีเงินมั่นคง มีบ้าน มีรถ อยู่ได้โดยไม่ขัดสน มีความสุขกับสิ่งที่ทำ ซึ่งล้วนเป็นสิ่งที่ผู้ใหญ่เกือบทั้งหมดปรารถนา

ในขณะที่ผมก็ให้เวลากับการใช้ชีวิตร่วมกันมากเช่นกัน โดยคิดไปเองว่ามันเพียงพอแล้ว แต่มันก็เป็นเพียงแค่สิ่งจืดชืดที่ไม่ได้ช่วยเติมแต่ง “ความรัก” ให้แก่กันและกันเลย

คงจะบอกได้ว่า คู่แต่ละคู่ล้วนมีปัญหาไม่เหมือนกัน เพราะผมเองก็ไม่เคยเจอปัญหาในเรื่องการให้เวลา “ชีวิตคู่” มากกว่า “ความรัก” กับคนอื่นเลย อาจเป็นเพราะเค้าอาจจะเข้าใจเรา หรือไม่ได้สนใจในเรื่องนี้ แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น! แต่ประเด็นคือ เราทำดีที่สุดแล้วหรือยัง?

ถ้าเราสำรวจตัวเองแล้วพบว่า เรายังสามารถให้ “ความรัก” ได้มากกว่าที่เป็นอยู่ ก็จงทำซะ

สังเกตว่าผมให้สำรวจตัวเองก่อน และขอให้สำรวจตัวเองก่อนทุกครั้ง เพราะการแก้ไขที่ตัวเรานั้นย่อมจะง่ายกว่าการไปแก้ไขคนอื่นหลายเท่านัก

แต่ถ้านั่นคือสิ่งที่คุณสามารถทำได้เต็มที่แล้ว ก็ขอให้หันหน้าเข้าหากันและคุยกันถึงปัญหาที่เกิดขึ้น และช่วยกันแก้ไขปัญหานั้น

หลายคนไม่สามารถ “ถอยหนึ่งก้าว” เพื่อรักษาความรักให้อยู่ยั่งยืนไปได้ นั่นอาจจะหมายถึง คุณมีมุมมอง “ความรัก” และ “ชีวิตคู่” ที่ไม่ตรงกับคู่ของคุณ

สรุปสุดท้ายที่เขียนมายืดยาว เพื่อจะบอกว่า พี่ได้สำรวจตัวเองแล้ว และรู้ว่า “ความรัก” ที่พี่ให้กับแพรวนั้นคงจะน้อยไป ต่อไปหลังจากนี้พี่คงจะให้ “ความรัก” กับแพรวมากขึ้นเพื่อให้รักเราคงอยู่ตลอดไป และหวังว่าปีหน้าคงจะได้มาเขียนบล็อกครบรอบของเราอีก

ครบรอบความรักหนึ่งปี

เดียร์

ผู้เขียนได้รับอีเมล์ ฉบับหนึ่ง จั่วหัวว่า “ดื่มน้ำเย็น สดชื่นดี แต่อันตราย” พอเปิดอ่านตอนแรกก็ตกใจ เพราะปัจจุบันใครๆ ก็ดื่มน้ำเย็นกันทั้งนั้น โดยข้อความที่ส่งต่อๆ กันมามีใจความว่า “เวลาได้กินน้ำเย็นๆ สักแก้ว หลังอาหารมันรู้สึกชื่นใจดีใช่มั้ยครับ แต่ว่าน้ำเย็นจะทำให้ไขมันที่คุณเพิ่งกินเข้าไปจับตัวเป็นไขขึ้นมา ซึ่งจะส่งผลให้การย่อยอาหารช้าลง ถ้าคราบไขมันทำปฏิกิริยากับกรด มันจะแตกตัวแล้วถูกดูดซึมไปที่ลำไส้ ไขมันที่แตกตัวนี้จะดูดซึมได้เร็วกว่าอาหารทั่วไปแล้วจะเคลือบลำไส้เราไว้ ในไม่ช้ามันก็จะแปรสภาพเป็นไขมันก้อนๆ และเป็นบ่อเกิดของมะเร็งในที่สุด ดังนั้นควรดื่มน้ำอุ่นหลังอาหารดีกว่า”

เกี่ยวกับเรื่องนี้ นพ.กฤษดา ศิรามพุช ผอ.ศูนย์เวชศาสตร์ อายุรวัฒน์นานาชาติ อธิบายว่า ความจริงการดื่มน้ำเย็นหลังอาหาร คงไม่เป็นอันตราย ถึงขั้นทำให้ไขมันจับตัวเป็นไข เป็นก้อนขนาดนั้น เพราะปกติอุณหภูมิร่างกายคนเราอยู่ที่ประมาณ 37 องศาเซลเซียส น้ำที่เราดื่มเข้าไปถึงจะเย็น แต่ร่างกายเราร้อนอยู่แล้ว ก็จะเปลี่ยนให้เป็นน้ำอุ่นๆ อยู่ดี ไขมันกว่าจะจับกันเป็นก้อนแข็ง ต้องอาศัยอุณหภูมิเหมือนอยู่ในตู้เย็น 3 – 4 องศาเซลเซียส กรณีนี้จึงเป็นข้อความหลอก

ถ้าถามว่า เราควรจะดื่มน้ำเย็นหรือน้ำอุ่นดี ก็ต้องขอเรียนว่า น้ำเย็นจะช่วยเติมน้ำให้ร่างกายได้ดีกว่าน้ำอุ่น เพราะว่าน้ำเย็นดูดซึมได้เร็วกว่า ตรงนี้เป็นข้อมูลจากสถาบันวิทยาศาสตร์การกีฬาของสหรัฐ เขาบอกเลยว่า น้ำที่ควรจะดื่มถ้าอยากให้สดชื่น ออกกำลังกายได้อึดขึ้น อุณหภูมิควรอยู่ที่ประมาณ 15 – 22 องศาเซลเซียส หรือง่ายๆ คือ ให้ดื่มน้ำที่อุณหภูมิต่ำกว่าอุณหภูมิร่างกาย

ไม่มีงานวิจัยฉบับไหนเลย ที่บอกว่าดื่มน้ำเย็นแล้วจะเป็นมะเร็ง อีเมล์ในลักษณะนี้มีการส่งต่อกันไป ทั่ว แม้แต่ในต่างประเทศ ดูเหมือนจะเป็นวิชาการ แต่กลับไม่มีข้อมูลทางวิทยาศาสตร์มารับรอง ทำให้คนกลัวกันมาก ดังนั้นคนที่ได้รับอีเมล์จะต้องใช้วิจารณญาณให้ดี

การดื่มน้ำเย็นเป็นผลดีด้วยซ้ำ เพราะจะช่วยเผาผลาญไขมันในร่างกาย เนื่องจากร่างกายต้องใช้พลังงานในการทำให้น้ำอุ่นขึ้น โดยน้ำ 1 แก้ว จะช่วยเผาผลาญไขมันประมาณ 9 กิโลแคลอรี ถ้าเราดื่มน้ำ 8 แก้วก็จะเผาผลาญไขมันได้ถึง 70 กิโลแคลอรีเลยทีเดียว นั่นก็หมายความว่า ยิ่งดื่มน้ำมาก ก็จะยิ่งช่วยลดความอ้วน แต่ในคนที่กำลังลดความอ้วน ลดปริมาณอาหารแต่ลืมดื่มน้ำ ต้องระวัง เพราะน้ำหนักจะไม่ลง เพราะน้ำคือตัวช่วยทำให้ไขมันสลายเร็วขึ้นนั่นเอง

ส่วนที่หลายคนสงสัยว่า การดื่มน้ำมากๆ ไตจะทำงานหนักไปหรือไม่ ก็ต้องบอกว่า น้ำจะเป็นพิษต่อร่างกายนั้น ต้องดื่มมากเป็น 10 ลิตร อย่างเช่น กรณีการรับน้องแบบพิเรนทร์ๆ ที่เราเห็นข่าวกัน ส่วนคนทั่วไปดื่มน้ำอย่างเก่งสัก 5 ลิตรก็ไม่เป็นอะไร

ดังนั้นไม่ว่าจะดื่มน้ำเย็น น้ำร้อน หรือน้ำอุณหภูมิปกติ ก็ไม่เป็นปัญหาอะไร หลักการง่ายๆ คือ น้ำเย็น ควรดื่มเวลาออกกำลังกาย จะดูดซึมเร็ว แต่มีข้อห้ามในผู้หญิงที่มีประจำเดือน ไม่ควรดื่มน้ำเย็น เพราะจะยิ่งทำให้ปวดท้องมากขึ้น ส่วนน้ำอุ่น ควรดื่มเพื่อกระตุ้นลำไส้ ทำให้ลำไส้บีบตัวดี เช่น เวลาท้องเสีย เจ็บคอ เป็นหวัด

นพ.กฤษดา บอกว่า ใครที่ไม่อยากแก่ ต้องดื่มน้ำมากๆ เพื่อให้ผิวหนังชุ่มชื้น เนื่องจากผิวที่แก่เกิดจากการขาดน้ำ การดื่มน้ำมากๆ ยังช่วยทำให้สมองปลอดโปร่ง แต่ถ้าดื่มน้ำน้อย โดยเฉพาะในผู้ชายอาจทำให้น้ำไปเลี้ยงอสุจิไม่พอ ทำให้อสุจิไม่แข็งแรง และเซ็กซ์เสื่อมได้

ในคนที่มีอาการคล้ายจะเป็นหวัด เช่น ปากแห้ง ตาแห้ง อย่าเพิ่งกินยา ให้ดื่มน้ำมากๆ สักพักจะหายได้ โดยไม่ต้องพึ่งยา ที่เป็นเคล็ดสำหรับคนดื่มเหล้า คือ ถ้ากลัวว่าจะแฮงก์ควรดื่มน้ำตามเข้าไปประมาณ 4 เท่าของเหล้าที่ดื่มก็จะช่วยได้

แต่ละวันเราควรดื่มน้ำมากน้อยแค่ไหน? นพ.กฤษดา บอกว่า ควรดื่มน้ำตามน้ำหนักตัว คือ ดื่มน้ำ 1 ออนซ์ ต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม ถ้าน้ำหนักตัว 60 กิโลกรัม ก็ต้องดื่มน้ำ 60 ออนซ์ โดยน้ำ 1 ออนซ์ก็ประมาณ 30 ซีซี คนน้ำหนัก 60 กิโลกรัม ก็ต้องดื่มน้ำประมาณ 1,800 ซีซี

ขอบคุณที่มา: หนังสือพิมพ์เดลินิวส์ via Kapook

สุดท้าย ขอแนะนำบล็อกของหมอแมวที่เขียนแย้งและให้ข้อมูลเกี่ยวกับ Forward Mail ในทางการแพทย์ได้ดีมากๆ หลายบทความด้วยกันครับ

เตือน!ระวังกินสัปปะรดแล้วติดเอดส์ …. ชิ ชิ ชิ
Fwdการกินกุ้งและวิตามินซี เป็นแค่Fwdซากกุ้ง!!!
ซากกุ้งปะทะซากสัปปะรด … พิสูจน์Fwd mailให้เห็นจะๆ
ตีแผ่ Forward Mailสุขภาพที่หลายคนเข้าใจผิด -=Byหมอแมว=-
-= ล้วงตับ Forward mail ลวงโลกที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพ # 2=-

เข้าเรื่องเลยแล้วกัน เพิ่งถอย Nikon d60 เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมา ราคา 19,900 บาท ได้ กล้องประกันศูนย์หนึ่งปี + เลนส์คิท 18-55mm + SD 4GB สองตัว + ชุดทำความสะอาดเลนส์และกล้อง + กระเป๋ากล้อง + ตุ๊กตาหมีหนึ่งตัว แล้วก็ไปซื้อ Filter UV Kenko ราคา 170 บาทมาติดอีกตัว กินแกลบอีกเดือนเต็ม ค่าเทอมไม่ต้องพูดถึง 555

ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลง เอารูปถ่ายเล่นๆ มาให้ชม

ถ่ายเช็คกล้องตอนกำลังจะจ่ายตังค์

ให้ดูกันชัดๆ ว่าซื้อจากร้านอะไร (ไปซื้อมาจากงาน Pix Photo Expo อะไรสักอย่าง จัดที่พารากอน)

ของแถมตุ๊กตาหมี

ให้ดูฝาปิดเลนส์กับคู่มือกันชัดๆ

ซื้อแล้วก็ต้องเปิดซิงด้วยการไปถ่ายน้ำพุที่สยามพารากอน เวลาตอนนี้ราวๆ หนึ่งทุ่ม

น้ำพุหลากสี

น้ำพุหลากสี

น้ำพุหลากสี

น้ำพุหลากสี

น้ำพุหลากสี

ดูสยามพารากอนกันชัดๆ

นกเล่นน้ำ

รถไฟฟ้า BTS แบบผีหลอก

ที่สยามพากอนมีงาน OTOP อยู่ (มีคนตีกันด้วย แต่ถ่ายไม่ทัน เลือดเต็มหลังเลย)

ถ่ายที่พารากอนเสร็จแล้ว ก็กลับหอ ระหว่างทางเลยแวะถ่ายที่อนุสาวรีย์ต่อ (รูปทั้งหมดนี้ ถ่ายโดยไร้ขาตั้งกล้อง อาจจะเบลอๆ บ้าง)

ปิดท้ายด้วยกล้องที่อยากซื้อ แต่ดันไม่ได้ซื้อ แถมเปลี่ยนค่ายเลยอีกต่างหาก 555+