วันนี้ไม่รู้เป็นไรอีกล่ะ อาบน้ำในห้องน้ำอยู่ดีๆ ก็คิดอะไรขึ้นมาได้อีกอย่าง

เป็นเรื่องของการเลือกทางเดินของตนเอง ที่หลายคนต้องคิดว่าเราจะไปทางใด แน่นอนครับ เราก็คงต้องทำการปรึกษากับคนรอบข้าง มีการเก็บข้อมูลอะไรมากมาย เพื่อทำการเลือกทางเดินนั้นๆ และก็จะมีบทของเหตุและผลมากมายขึ้นมาในหัวของเรา

“ไปทางนี้ก็ดีนะ มันใช่เราดี แต่อนาคตจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย” “ไปทางนั้นก็ไม่รู้ว่าเราจะชอบหรือเปล่า แต่ดูท่าอนาคตน่าจะดูดีแฮะ”

แน่นอนครับ มันจะต้องมีอยู่สองสามเหตุผลที่ตีกันอยู่ในหัวคุณ โดยเฉพาะทางเดินที่ไม่สามารถชั่งน้ำหนักได้ว่าทางไหนดีสุด (เหมือนกับข้อสอบการวิเคราะห์การลงทุนทางเทคโนโลยีสารสนเทศวันนี้ ที่กล่าวว่า การลงทุนทางเทคโนโลยีสารสนเทศจะไม่เห็นผลทันที และไม่สามารถประเมินผลที่จะเกิดขึ้นได้ง่ายๆ)

เพราะฉะนั้น วันนี้ผมก็เลยไปนั่งตอบโจทย์ของตัวเองซะเลย ว่าตัวผมควรจะตัดสินใจกับเหตุการณ์เหล่านี้อย่างไร ข้อสรุปง่ายๆ มีแค่ประโยคข้างล่างนี้แหล่ะครับ

“อยากจะรู้ว่าทางเดินที่เราเลือกนั้นถูกหรือไม่ ให้ดูว่าเราเสียใจกับสิ่งที่เป็นปัจจุบันหรือเปล่า ถ้าไม่ นั่นแหล่ะ คุณเลือกเดินมาถูกทางแล้ว”

ปล. นี่เป็นความคิดเห็นของผมในปัจจุบันขณะที่เขียน blog นี้เท่านั้น ความคิดอาจจะเปลี่ยนแปลงได้ เมื่อมีคำว่าประสบการณ์วิ่งเข้ามาหาตัวของคุณ กรุณาใช้วิจารณญาณของท่านก่อนจะเชื่อ ปอ. ไปวิ่งอีกแล้วครับ เจ็บอีกแล้วครับ น่าเบื่อมากๆ เมื่อไหร่ตรูจะหายฟะ อยากวิ่งเว้ยยยยยยยย